Gazeta Stołeczna kilkanaście dni temu rozpoczęła internetową dyskusję na temat “reklamowego śmietnika” w okolicy Ronda Romana Dmowskiego (czyli skrzyżowania Marszałkowskiej oraz Alei Jerozolimskich).
Zaczęło się od reklamy pewnej marki samochodów, potem stopniowo zaczęto “zauważać” reklamy na innych budynkach, by w końcu osiągnąć apogeum na hotelu Novotel (d. Forum), na którym pojawiła się “innowacyjna” reklama jednej z sieci telefonicznych (bo od paru dni już nie tylko sieci komórkowej ale i stacjonarnej).
W całym tym śmietniku bez dużego rozgłosu pozostała reklama jednej z firm zajmujących się wydobyciem węgla, która pojawiła się 31 marca na bocznej ścianie – tej zwróconej w stronę Alej Jerozolimskich – budynku Universalu, czyli Jerozolimskich 44. Jest to zarówno reklama beznadziejna, co do granic bólu obnażająca głupotę warszawskich urzędników i brak ich dobrego taktu oraz rozeznania w pewnych realiach, jakie są w tym mieście.
Oto bowiem firma ta zdecydowała się na reklamowanie swojego brandu za pośrednictwem jednego z głównych nośników swojej reklamy – zespołu siatkarskiego, który kilka lat temu zmienił swoją nazwę tak, że poza nazwą firmy-sponsora nie ma w sobie nic innego.
I tak oto, oczom mieszkańców stolicy, którzy przemierzają okolice ronda Dmowskiego ukazuje się taki obrazek:

Dlatego też, po 20 dniach koszmaru, jakim jest przejazd przez ŚCISŁE CENTRUM WARSZAWY chciałbym wystosować niniejszy apel do urzędników oraz administratorów tego budynku:

APEL
Szanowni, drodzy urzędnicy z ratusza miasta stołecznego Warszawy

walnijcie wy się z całej siły w najbliższą ścianę. Gwarantuję, że ściana nawet tego nie poczuje, bo pustka w waszych głowach jest ogromna. Domyślam się co prawda, że większości z was to, co za banner wisi w reprezentacyjnym miejscu miasta (którym ponoć “rządzicie” – miastem, nie miejscem sensu stricte), również nomen omen wisi i powiewa z wiatrem. Nie raz daliście bowiem już popis tego, że sport w tym mieście traktujecie jak zło konieczne i wszystkim, którzy nie nazywają się Klub Piłkarski Legia Warszawa SA, rzucacie kłody tak wielkie, że łatwiej je obejść niż przeskoczyć. Jednak akceptacja tego, że w takim miejscu wisi banner z podobizną osób, które to miasto mają w głębokim poważaniu, jest szczytem szczytów głupoty. Lub Waszej niewiedzy.
Dlatego też apeluję do wszystkich – od góry do dołu (i tych których uważam na kompletnych ignorantów oraz tych, którym może by i na tym zależało, żeby ta szmata czym prędzej zniknęła z tego budynku) – pani prezydent Hanny Gronkiewicz-Waltz, przewodniczącego Komisji Bezpieczeństwa i Porządku Publicznego Rady Miasta Tomasza Sybliskiego, przewodniczącej Komisji Etyki Rady Miasta Marty Jezierskiej-Gieroby, przewodniczącej Komisji Kultury i Promocji Miasta Rady Miasta Małgorzaty Zakrzewskiej, przewodniczącego Komisji Ładu Przestrzennego Michała Czaykowskiego, Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Jaromira Grabowskiego, Stołecznego Konserwatora Zabytków, Komendanta Miejskiej PSP m.st. Warszawy st. bryg. mgr. inż. Mariusza Wejdelka i wielu wielu innych… zdejmijcie to badziewie i przestańcie robić pośmiewisko ze Stolicy, w której – przypominam – jest klub siatkarski, któremu należałaby się pomoc, a której to ratusz bardzo skąpi. Szkoda, że nie weźmie on przykładu z innych miast, które z radością i ochotą wspierają swoje kluby siatkarskie kwotami często rzędu kilku milionów złotych, a nie śmiesznych 800 tysięcy (a kwota to przed odjęciem podatków i innych opłat, więc klub dostałby i tak znacznie mniej) na dwie sekcje, których i tak poza szumnymi zapowiedziami kogoś, kto pełni zadania rzecznika prasowego ratusza, a na pewno nim nie jest, nigdy nie było widać.
Albo niech ratusz od razu powiesi sobie na gmachu przy pl. Bankowym wielką płachtę reklamową Wisły Kraków, Cracovii albo Lecha Poznań. Będzie to ten sam rodzaj samobója co reklama JW przy rondzie Dmowskiego. Radość kibiców Legii będzie pewnie równie wielka co śmiech całej Polski i odwrotnie proporcjonalna do przychodów z tej reklamy.
Reasumując. Drodzy urzędnicy i szefowie jednostek specjalnych m.st. Warszawy. Macie w ręku całą masę paragrafów, które pozwoliłyby usunąć tę bezwstydną i parszywą reklamę z tego gmachu.
Jednak o ile śmiem przypuszczać, drodzy urzędnicy, patrząc po waszych dotychczasowych dokonaniach, to nawet nie kiwniecie na to palcem, stwierdzając że macie związane ręce, bo jest to budynek prywatny. Eh… Szkoda mi drzew, z których powstał papier, który kiedyś ktoś zadrukował, a na którym w wyborach ktoś zaznaczył pole przy waszym nazwisku.

Z poważaniem,
autor posta.

PS.
W powyższym apelu nie zrównuję wszystkich urzędników miejskiego ratusza co do ich poglądów i uwag na temat poruszony. Dotyczy on tylko osób, które w rzeczywisty sposób mają wpływ na podejmowane decyzje w mieście. Dlatego też osoby, które poczuły się urażone, zastosowanym uogólnieniem z tego miejsca przepraszam – nie was to dotyczy.

KONSTYTUCJA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ – Art. 54. pkt 1.
Każdemu zapewnia się wolność wyrażania swoich poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji.

Jak długo mam go na szyi, tak długo jednej pozostanę wierny.
Jak długo będzie we mnie wiara, tak długo w jednej będzie cały świat.
Jak długo płynie moja krew, tak długo imię jedno będę pamiętał.
Jak długo będę miał nadzieję, tak długo będzie moja miłość trwać.

Jak się okazuje, był to tyleż udany sezon co ostatni przed potężną zmianą sił, która będzie miała miejsce po obecnym sezonie. Największe zmiany zobaczymy w koszykarskim i siatkarskim Bełchatowie, Trójmieście i Rzeszowie.

Łzy rozpaczy, które widzieliśmy po finale Ligi Mistrzów w oczach siatkarzy PGE Skry były nie tylko oznaką sportowej złości i niemocy. Jak się okazuje był to także gwóźdź do trumny, w której zamknięty zostanie okres współpracy Skry z koncernem PGE. Magnaci polskiej energetyki postawili wyraźny wymóg przed siatkarzami z Bełchatowa: Mistrzostwo Polski to mało. Albo będzie puchar Ligi Mistrzów albo nie będziemy z wami w przyszłym sezonie. Bełchatowianie nie sprostali jednak wymaganiom PGE i mogą się już zastanawiać, kto też będzie nowym sponsorem (tytularnym ?) Skry.

PGE, które jest mecenasem polskiego sportu nie wycofa się jednak ze sponsorowania siatkówki. Nowy kierunek inwestycji jest związany z osobą wybranego w marcu tego roku nowego prezesa PGE SA – Krzysztofem Kilianem. Kilian jest gdańszczaninem i to właśnie w trójmiejską siatkówkę zainwestuje PGE. Nie jest to już rynek zupełnie obcy tej spółce, gdyż od 2010 roku PGE jest sponsorem żeńskiego klubu siatkarskiego Atom Trefl Sopot. Włodarze PGE są już po słowie z zarządem spółki kierującej męskim klubem Trefl Gdańsk i podpisanie kontraktu jest formalnością. Dużym atutem Gdańska jest wspaniała hala Ergo Arena, która jest w stanie pomieścić ponad 10 tysięcy osób. Na taką publiczność nie można było liczyć w Bełchatowie, gdzie Hala Energia miała 5 razy mniejszą pojemność.

Zainteresowanie PGE sponsorowaniem sportu w Gdańsku widoczne było od dawna. Poza wsparciem finansowym siatkarek z Sopotu, energetyczna spółka stała się także sponsorem tytularnym gdańskiego stadionu PGE Arena.

Poza nową rodziną PGE nie pozostanie zapewne także trzeci klub, koordynowany przez Stowarzyszenie Trefl Pomorze. Mowa tu o koszykarskim Treflu Sopot. Należy pamiętać, że sprawa koszykówki w Trójmieście jest niezwykle zawiła. W 1995 roku powstał STK Trefl Sopot, który w 1998 roku pozyskał współsponsora – Prokom Software i grał przez wiele lat jako Prokom Trefl Sopot. W 2008 roku doszło do podziału w klubie. Prokom związał się z Arką Gdynia i pozyskując drugiego sponsora – Asseco – przeniósł zespół do Gdyni, zaś w Sopocie pozostała drużyna Trefla. W 2011 roku rezerwy APG stały się oddzielnym podmiotem i pod nazwą Startu pewnie zmierzają do koszykarskiej ekstraklasy. I jest wielce prawdopodobne, że zastąpią one w niej (lub połączą się z) Asseco Prokom Gdynię, gdyż trzy kluby z jednej aglomeracji w ekstraklasie to w obecnych czasach za dużo. Czyli w sezonie 2012/2013 w ekstraklasie zamiast dwóch klubów z Gdyni i jednego z Sopotu zobaczymy po jednym z każdego z miast. Co do ich nazw, to Prokom pozostanie zapewne w Gdyni, gdzie zagra Prokom Arka, zaś PGE poprzez spółkę-córkę PGE Systemy SA (w innym przypadku zachodziłby konflikt interesów na linii PGE – sponsor klubu oraz Tauron – sponsor rozgrywek) będzie wspierało Trefla Sopot. Oznacza to także, że ograniczone zostaną kwoty przeznaczone na sponsorowanie PGE Turowa Zgorzelec. Jedynym ośrodkiem, który może liczyć na niezmienne wsparcie od PGE będzie Rzeszów, w którym ma siedzibę klub ZKS Stal Rzeszów, zarządzający spółką Speedway Stal Rzeszów SA, który jeździ pod nazwą PGE Marma Rzeszów.

Wygląda więc, że Gdańsk od przyszłego sezonu może liczyć na wiele emocji i stanie się potentatem polskiego sportu. Zwłaszcza, że dalsze wsparcie w sezonie 2012/2013 deklarują również związani z “treflową rodziną”: Trefl SA, Grupa LOTOS SA i Port Lotniczy Gdańsk.

Co się stanie z Asseco? Nie od dziś wiadomo, że firmie tej pobyt nad morzem nie jest po drodze, a osiągane wyniki nie są zadowalające. Znacznie lepiej czuje się on na własnym podwórku – w Rzeszowie. Od kilku lat wspiera udanie miejscowych siatkarzy Resovii. Koszykarze, wywodzący się z CWKS Resovii zaginęli gdzieś w sezonie 2009/2010, jednak przywrócenie do życia zespołu, który największe triumfy święcił w latach 70-tych wydaje się być jak najbardziej na miejscu.

Jak widać sezon 2011/2012 i 2012/2013 będą znacząco różne… Nawet jeżeli chodzi o sportową mapę lig koszykówki i siatkówki. I to nie tylko ze względu na spadki i awanse…

Pytanie teraz, co zobaczymy w rewanżu w Charkowie. Zobaczymy niemal na pewno (dlaczego niemal, to napisałem we wstępie) zacięty pojedynek. Łokomotyw pokazał, że mimo, iż jest “tylko” Mistrzem Ukrainy, to gra typową dla radzieckiej i postradzieckiej szkoły siatkówkę siłową. Pytanie też, w jakim składzie AZS pojawi się na boisku. Do Charkowa lecą wszyscy zawodnicy, więc nie jest wykluczone, że na parkiecie pojawi się także Patrick Steuerwald oraz Grzegorz Szymański, chociaż wczoraj typowani przed sezonem na rezerwowych – Maciek Gorzkiewicz i Paweł Mikołajczak pokazali, że są w stanie wziąć na siebie odpowiedzialność w prowadzeniu gry przeciwko Ukraińcom.
Atutem charkowskiej “kamandy” będzie także własna publiczność, której 40 przedstawicieli gościliśmy w Warszawie.
Serce każe być optymistą, rozum – realistą, a pomiędzy jednym i drugim jest ulokowany pesymizm. Bo przecież i tak to co do tej pory osiągnęli “Inżynierowie” zapisało się już złotymi zgłoskami w historii warszawskiej siatkówki, która po wielu latach znów ogląda 1/4 europejskiego pucharu i nikt nie powinien mieć im za złe tego, że (odpukać w niemalowane itd. itp.) w rewanżu sobie nie poradzą. Ale też apetyt ponoć rośnie w miarę jedzenia i najwięksi marzyciele i optymiści już zastanawiają się nad tym, gdzie zostanie rozegrany finał Pucharu CEV Challenge 2012 pomiędzy AZS Politechnika Warszawska i Tytanem AZS Częstochowa. Do takiego finału droga jeszcze bardzo kręta i daleka i trudno przypuszczać, by Maccabi Tel Awiw, Tomis Constanţa, Lausanne Université Club, Prefaxis Menen, Rennes Volley 35 i Łokomotyw Charków nie chciały być uczestnikiem wielkiego finału 2012 CEV Volleyball Challenge Cup.
Wszystko więc w rękach, nogach i głowach “Inżynierów”, którzy 29 lutego będą mieli podwójną szansę na wygraną. Bo nawet jeżeli nie wygrają całego spotkania w charkowskim Pałacu Sportu “Łokomotyw”, to wystarczy, że wygrają jednego seta. Tego, który nazywa się “złoty set”.